नयाँ नेपालका प्रथम प्रधानमन्त्री कमरेड प्रचण्डलाई सवैभन्दा पहिले हार्दिक बधाई, शुभकामना तथा कार्यकालको सफलताको कामना । दशवर्षे जनयुद्बलाई सफलताको यो शिखरमा ल्याईपुर्‍याउन सक्नु निश्चयनै ऐतिहासिक, आश्चार्यजनक र सराहनिय कार्य छ जुन उहाँजस्ता गौरवशालि, दुशदर्शि, तथा सफल नेतृत्वकर्ताविना संभव थिएन । साँच्चै नविन नेपालको प्रथम प्रधानमन्त्री पदको उहाँ सच्चा हकदार पनि हुनुहुन्छ । साथै उहाँले ईश्वरको नाममा सपथ नखाई जनताको नाममा सपथ खाएको देख्दा मन हर्षित त भयोनै तर कता कता डर पनि लाग्यो । डर यस अर्थमा लाग्यो कि यदि उहाँले जुन प्रयोजनको लागि सपथ खानुभयो त्यो पूरा गर्न सक्नुभएनभने तिनकोटि जनको श्राप कसरि थेग्नुहोला । जनतालाई त्यति हल्का रुपमा लिएर सपथ खानु त्यति उचित थिएन किनकी नेपालको वर्तमान सन्दर्भमा काम गरेर देखाउनुजति चुनौतपूर्ण कार्य अर्को छैन । बरु कम्यूनिष्टहरुले विश्वाश नगर्ने त्यहि ईश्वरको नाममा सपथ खाएकोभए कथंकदाचित कार्य संपादन गर्न नसकेको खण्डमा पापबाट त जोगिन सकिन्थ्यो । यदि हुँदै नभएको ईश्वर आएर स्पष्टिकरण मागेको खण्डमा पनि एकजनाको चित्त बुझाउन वा स्पष्टिकरण दिन सहजै हुन्थ्यो । ला ! नसकेको खण्डमा तिनकोटि जनको चित्त कसरी बुझाउने होला, तिनकोटिलाई कसरि स्पष्टिकरण दिने होला ?

यसका साथै डर उहाँको प्रश्तुतिसँग पनि गाँसिन पुग्यो । नेपाली प्रधानमन्त्रि, वेलायति (माओवादी भाषामा साम्राज्यवादी) पोशाकमा सजिसजाउ देख्दा बडो आश्चार्य लाग्यो साथै डरपनि कि कतै साम्राज्यवादी भूत त सवार छैन उहाँमा, अनि सम्झना भयो भियतनामी क्रान्ति तथा क्रान्तिनायक हो चि मिन्हको । भियतनामी क्रान्तिपश्चात पहिलो पटक जनतालाई सम्वोधन गर्ने कार्यक्रममा हो चि मिन्हको उपस्थितिले सारा जनतालाई चकित बनाएको थियो । जनताहरुले सोचेका थिए राष्ट्रपति हो चि मिन्ह आफ्नो पूरानो पोशाकलाई त्यागेर कुनै नयाँ तथा आकर्षक पोषाकमा सजिएर उनिहरुलाई सम्वोधन गर्न आउनेछन । तर उनि त उहि पुरानो, मैलो, तथा फाटेर टालेकै पोशाकमा जनतासामु उपस्थित भएका थिए जुन खाले पोशाक उनले लागाउँदै आएका थिए र जुन पोशाकले त्यहाँका बहुसंख्यक जनको प्रतिनिधित्व गर्दथ्यो । जनताको नाममा सपथ खाने नयाँ नेपालका प्रथम प्रधानमन्त्री प्रचण्डलाई पनि यदि राष्ट्रिय पोशाक प्रति त्यतिकै वितृष्णा हुँदो हो त उहाँले पनि जसको नाममा सपथ खानुभयो उनिहरुकै प्रतिनिधित्व हुने खालको पोशाकमा उपस्थित हुनु पर्थ्यो जुन सच्चा कम्यूनिष्ट चरित्रभित्र पर्दछ । जुन वर्गले उहाँलाई आफ्नो सच्चा प्रतिनिधि ठान्छ उनिहरुलाई पनि अफ्ट्यारो महशुश त अवश्यनै भयोहोला किनकी उनिहरुलाई सामान्यतया टाई बाँध्न पनि आउँदैन, कमरेडको घाटिमा झुण्डिएको टाई देख्दा मलाई पनि कताकता स्वाश फेर्न गाह्रो भएजस्तो महशुश भयो र सोच्न पुगेँ त्यस्तो ड्रेशमा कसरि काम गर्न सकिन्छ होला ? बरु टिसर्ट, कट्टु र चप्पलमै भैदिएको भए काम गर्न सजिलो पनि हुने यो गर्मिमा, अनि नविन कार्यको थालनि पनि हुने, विश्वभर चर्चाको शिखरमा पनि पुगिने ।

तर कुनैकुनै कुरा हेर्दा नकारात्मक भए पनि आशय सकारात्मक हुने गर्दछ । प्रचण्डको उपरोक्त उपस्थितिले कुनै गहिरो शन्देष दिएको पनि हुनसक्छ है । आशा गरौं कमरेडको उपरोक्त नविन प्रस्तुतिले नविन नेपालका पूराना जनताको पूरानो पोशाक फेरिएर वेलायती साम्राज्यवादी पोशाकमा ठाँटिएर साम्राज्यवादीहरुकै शैलिमा जनहरुले जीवनयापन गर्न पाउने छन् । त्यति भएमा त्यस्तो राष्ट्रिय पोशाक र राष्ट्रिय भाषालाई गोलि मार्न केहि आईतवार पनि हुँदैन । आखिर हाम्रा पूराना तथा नविन नेताहरु सवैको सपना पनि त्यहि त हो नि कहिले नेपाललाई सिंगापूरजस्तो बनाउने कहिले वेलायत, स्विट्जरल्याण्ड जस्तो बनाउने । त्यसको लागि आजैबाट पूरानो राष्ट्रभाषा तथा राष्ट्रभेष त्यागौं, नविन नेपालको शुरुवात गरौं । आखिर नयाँ हुनको लागि पूरानो त्याग्नै पर्छ, हटाउनै पर्छ । अझ सकिन्छ भने पूरानो नामलाई पनि त्यागेर वेलायत राखौं अनि त नेपाल वेलायत भैहाल्छ । थुक्क, पूराना नेताहरुमा यति बुद्धिपनि नआएको । नेपाल उहिल्यै सिंगापूर हुने रहेछ, बेकार सिंगापूर बनाउने नाम अनि सपनामा अहिलेसम्म झिंगापूर बनाएर.................. । ईशिलिए आओ आजसेहि हिन्दी सिखें और बोलें, सुटेड बुटेड होके नविन नेपालका निर्माण करें ।

» यहाँ थिच्नुहोस्